
Skąd bierze się ten kolor
Nasze skarbonki powstają ze szkła sodowego topionego w hucie. Biały korpus to szkło crackle — gorącą bańkę zanurzamy w wodzie, a potem znów rozgrzewamy; stąd siatka pęknięć, która łapie światło. Uszy, ryjek i ogon kogutów formujemy z barwionego w masie szkła: kobaltu, rubinu, morskiego, czerni i dymu. Nic nie jest malowane — kolor jest w środku szkła i nie schodzi.
Jak powstaje świnka
- Nabranie szkła. Hutnik nabiera na piszczel porcję masy o temperaturze ok. 1100 °C.
- Formowanie korpusu. Hutnik ręcznie nadaje kształt brzuszkowi — świnki robimy w rozmiarach 16, 18 i 21 cm.
- Crackle. Zanurzenie w wodzie i powrót do pieca — powstaje charakterystyczna siatka.
- Uszy, ryjek, nóżki. Doklejane na gorąco z kolorowego szkła, formowane szczypcami. Tu każda sztuka nabiera charakteru.
- Otwór na monety. Na grzbiecie powstaje otwór na monety i zwinięte banknoty — świnka nie ma korka, to skarbonka bez otwierania.
- Odprężanie. Noc w piecu odprężającym, żeby szkło nie pękło. Rano — kontrola i pakowanie.
Dla kogo robimy
Dla rodziców, którzy chcą, żeby pierwsza skarbonka dziecka była prawdziwa, a nie plastikowa. Dla sklepów z upominkami, galerii i firm, które szukają prezentu z charakterem. I dla wszystkich, którzy lubią, kiedy w domu coś się świeci — szkło, które cieszy.